zondag 4 mei 2014

Geitenwollensokken

 Jarenlang had ik een hekel aan het woord ´consuminderen´. Het riep om eerlijk te zeggen beelden bij me op van muffe geitenwollensokken. Van mensen die in een houten hutje woonden, ver van de bewoonde wereld, met niet meer dan een moestuin om hen iedere avond van een gezond soepje te voorzien.  Dat was wat mij betreft nu niet echt mijn ideale toekomstbeeld. Consuminderen hield ook in dat ik minder moest gaan kopen en dat was ik absoluut niet van plan. Shoppen maakte me immers gelukkig, toch? Boeken, dvd’s, tijdschriften, nog meer boeken, kleding en nog wat boeken. Als ik me een dag niet zo geweldig voelde, plande ik een tripje naar de stad en dan vooral naar… je raad het al… de boekwinkel. Heerlijk rondneuzen en me verliezen in allerlei nieuwe titels. Vooral craftboeken deden het erg goed. Haken, breien, tekenen, stempelen, naaien, je kon het zo gek niet bedenken of ik had er wel een boek van in mijn kast staan.

De dagen dat ik me niet echt geweldig voelde waren geen uitzondering en soms was ik letterlijk iedere dag in de winkels te vinden. Natuurlijk voel je je super als je net iets nieuws hebt gekocht. Het gelukzalige gevoel is alleen van korte duur. Nadat het is weggeëbd voel je je weer precies hetzelfde als het moment voordat je ging winkelen. Shoppen was voor mij echt een pleister op de wond, niets meer dan dat.

Ik heb flink aan mezelf gewerkt en na een aantal jaar krabbelde ik weer uit het dal omhoog. Maar ik was er nog niet helemaal, dat wist ik. Ik wilde graag meer uit het leven halen, maar ja hoe? Totdat daar het artikel was in de Flow over Tammy Strobel. Tammy schreef een boek over simplifing your life. Ze gooide letterlijk de bezem door haar huis en haar bestaan. Uiteindelijk is hun downsize avontuur zo een succes geworden dat ze nu samen met haar man en haar katten in een Tiny House woont. Een Tiny House van maar 12 vierkante meter.Daardoor ging ik nadenken. Alle spullen die ik jarenlang had verzameld tijdens talloze shopdagen lagen eigenlijk alleen maar te verstoffen in huis. Al deze dingen maakte me eigenlijk vooral onrustig, omdat punt 1 ze ons huis wel erg vol maakte en punt 2 omdat ik nooit iets terug kon vinden. We kochten het boek (en dat was ook gelijk onze laatste aanschaf voor een aantal maanden) en begonnen met downsizen. En ja inmiddels zijn we erachter dat downsizen gewoon een hip woord is voor consuminderen. En gelukkig hoef je daar geen muffe geitenwollensok voor te zijn.En dat houten hutje met die moestuin? Dat klinkt eigenlijk helemaal zo gek nog niet…

Lezen:
-You Can Buy Hapiness (and it’s cheap) – Tammy Strobel

-www.rowdykittens.com




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen